Εμείς που συγκεντρωθήκαμε σήμερα, 15/2/2026, εδώ έχουμε ένα κοινό χαρακτηριστικό: Είμαστε γείτονες. Η γειτονιά μας προσδιορίζεται από τις οδούς Αριστοφάνους και Θουκυδίδου, ως ενιαίο σύνολο.
Προηγήθηκε μια συνάντησή μας στις 14 Δεκεμβρίου 2025, στην οποία συμμετείχαν μόνο κάτοικοι της οδού Αριστοφάνους. Στη συνάντηση αυτή ορίστηκε εξαμελής επιτροπή γειτονιάς, προκειμένου να προετοιμάσει μια νέα συνάντησή μας, αυτή που έγινε σήμερα.
Η επιτροπή ανέλαβε να ενημερώσει το σύνολο των κατοίκων για την κίνησή μας, να διαπιστώσει τα κοινά προβλήματα με τους γείτονες, προκειμένου να συνταχθεί ενιαίο κείμενο με αίτημά μας προς το Δήμο για τη βελτίωση των συνθηκών, για την ήπια κυκλοφορία των δύο δρόμων.
Το κείμενο αυτό έχει συνταχθεί και απομένει να διαβαστεί και γίνει αποδεκτό από όλους μας για να κατατεθεί στη συνέχεια στο Δήμο.
Σας μιλώ με προσωπικό τόνο. Από τη συμμετοχή μου στην κίνησή μας αυτή, μέχρι σήμερα, θεωρώ ότι απέκτησα μια εμπειρία και θέλω να τη μεταφέρω.
Υπάρχουν δυο ζητήματα που για μένα είναι καθοριστικά για αυτή τη συμμετοχή. Η γειτονιά μας και η ενασχόληση με τα προβλήματά της είναι θεωρώ ζήτημα πολιτισμού. Και όπως είπε ο ποιητής Γιώργος Σκουρογιάννης: «Πολιτισμός είναι ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος ζωής μας».
Το πιο κρίσιμο ζήτημα στη συζήτησή μας σήμερα είναι αυτό του τρόπου ζωής μας.
Όπως προκύπτει από έρευνα της επιτροπής πρωτοβουλίας, δεν είμαστε εμείς πρώτοι που ξεκινήσαμε. Το έτος 2013 τριάντα κάτοικοι της οδού Θουκυδίδου υπέβαλαν αίτημα για την καθιέρωση οδού ήπιας κυκλοφορίας. Ήταν άδικη η αντιμετώπισή τους από τη Δημοτική αρχή, η οποία τότε υποσχέθηκε ότι το 2015 θα δρομολογήσει το αίτημά τους και όμως πέρασε μια δεκαετία και δεν έκανε απολύτως τίποτα.
Το έτος 2021 ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης, υπέβαλε πρόταση για την πεζοδρόμηση τμήματος της Αριστοφάνους και η Τοπική Κοινότητα Χολαργού απέρριψε αναιτιολόγητα τη συζήτηση αυτού του θέματος.
Έχουν περάσει τόσα χρόνια και η κατάσταση στους δυο δρόμους όχι μόνο δεν καλυτέρευσε αλλά επιδεινώθηκε επικίνδυνα.
Είναι απόλυτα σωστό και δίκαιο αίτημα οι δυο δρόμοι να γίνουν ήπιας κυκλοφορίας. Αρκεί μια πρωινή βόλτα για να διαπιστώσει κάποιος το πόσο αβίωτη είναι κατάσταση. Στην Αριστοφάνους είναι όλα τα πεζοδρόμια κατεστραμμένα και όπου υπάρχουν είναι μικρά. Και στην οδό Θουκυδίδου η κυκλοφορία των αυτοκινήτων θυμίζει κεντρικό δρόμο της πρωτεύουσας σε ώρα αιχμής.
Ζούμε όλοι καθημερινά αυτή τη βασανιστική κατάσταση, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά, χωρίς να μπορούμε να περπατήσουμε ακίνδυνα στους δρόμους ακόμη και να φτάσουμε χωρίς τραυματισμό στην κατοικία μας.
Αλλά είναι αναπτυγμένος πολιτισμός όταν βλέπεις τη γειτονιά σου σαν έναν κοινωνικό χώρο επικοινωνίας των ανθρώπων της και όχι σαν ένα χώρο που κυρίως διέρχονται ή παρκάρουν αυτοκίνητα άλλων, εντελώς άγνωστων προσώπων.
Στη γειτονιά μας μένουν απόγονοι του πρώτου δημάρχου Χολαργού, του Νικολάου Βιτάλη που καταγόταν από τη Χίο και δίπλα εκεί υπάρχει το σπίτι της τραγουδίστριας του Αττίκ, της Κάκιας Μένδρη.
Σκέφτομαι τις εκδηλώσεις που έχουν να γίνουν αν το θελήσουμε τιμώντας ταυτόχρονα αυτά τα ιστορικά πρόσωπα της γειτονιάς μας. Ήδη η επιτροπή πρωτοβουλίας δημιούργησε το ιστολόγιο: «Αριστοφάνους και Θουκυδίδου» που μπορεί να γίνει εργαλείο για την ενημέρωση και επικοινωνία μεταξύ μας.
Και σκέφτομαι την αναπτυγμένη κοινωνική ζωή με τη δημιουργική σύνθεση των κατοίκων με την παράδοση που ο καθένας μας φέρνει από διάφορα μέρη τη Ελλάδας, σαν ανώτερο στάδιο που θα ζήσουν τα παιδιά μας, με βάση τους τη γνήσια παράδοση της λαϊκής γειτονιάς και της κοινότητας των ανθρώπων, τη μόνη που μπορεί να ορίσει αλάνθαστα την προοπτική και τη συνοχή μας ως κοινωνία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου