Εμείς που συγκεντρωθήκαμε σήμερα, 15/2/2026, εδώ έχουμε ένα κοινό χαρακτηριστικό: Είμαστε γείτονες. Η γειτονιά μας προσδιορίζεται από τις οδούς Αριστοφάνους και Θουκυδίδου, ως ενιαίο σύνολο.
Προηγήθηκε μια συνάντησή μας στις 14 Δεκεμβρίου 2025, στην οποία συμμετείχαν μόνο κάτοικοι της οδού Αριστοφάνους. Στη συνάντηση αυτή ορίστηκε εξαμελής επιτροπή γειτονιάς, προκειμένου να προετοιμάσει μια νέα συνάντησή μας, αυτή που έγινε σήμερα.
Η επιτροπή ανέλαβε να ενημερώσει το σύνολο των κατοίκων για την κίνησή μας, να διαπιστώσει τα κοινά προβλήματα με τους γείτονες, προκειμένου να συνταχθεί ενιαίο κείμενο με αίτημά μας προς το Δήμο για τη βελτίωση των συνθηκών, για την ήπια κυκλοφορία των δύο δρόμων.
Το κείμενο αυτό έχει συνταχθεί και απομένει να διαβαστεί και γίνει αποδεκτό από όλους μας για να κατατεθεί στη συνέχεια στο Δήμο.
Σας μιλώ με προσωπικό τόνο. Από τη συμμετοχή μου στην κίνησή μας αυτή, μέχρι σήμερα, θεωρώ ότι απέκτησα μια εμπειρία και θέλω να τη μεταφέρω.
Υπάρχουν δυο ζητήματα που για μένα είναι καθοριστικά για αυτή τη συμμετοχή. Η γειτονιά μας και η ενασχόληση με τα προβλήματά της είναι θεωρώ ζήτημα πολιτισμού. Και όπως είπε ο ποιητής Γιώργος Σκουρογιάννης: «Πολιτισμός είναι ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος ζωής μας».
Το πιο κρίσιμο ζήτημα στη συζήτησή μας σήμερα είναι αυτό του τρόπου ζωής μας.
Όπως προκύπτει από έρευνα της επιτροπής πρωτοβουλίας, δεν είμαστε εμείς πρώτοι που ξεκινήσαμε. Το έτος 2013 τριάντα κάτοικοι της οδού Θουκυδίδου υπέβαλαν αίτημα για την καθιέρωση οδού ήπιας κυκλοφορίας. Ήταν άδικη η αντιμετώπισή τους από τη Δημοτική αρχή, η οποία τότε υποσχέθηκε ότι το 2015 θα δρομολογήσει το αίτημά τους και όμως πέρασε μια δεκαετία και δεν έκανε απολύτως τίποτα.
Το έτος 2021 ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης, υπέβαλε πρόταση για την πεζοδρόμηση τμήματος της Αριστοφάνους και η Τοπική Κοινότητα Χολαργού απέρριψε αναιτιολόγητα τη συζήτηση αυτού του θέματος.
Έχουν περάσει τόσα χρόνια και η κατάσταση στους δυο δρόμους όχι μόνο δεν καλυτέρευσε αλλά επιδεινώθηκε επικίνδυνα.
Είναι απόλυτα σωστό και δίκαιο αίτημα οι δυο δρόμοι να γίνουν ήπιας κυκλοφορίας. Αρκεί μια πρωινή βόλτα για να διαπιστώσει κάποιος το πόσο αβίωτη είναι κατάσταση. Στην Αριστοφάνους είναι όλα τα πεζοδρόμια κατεστραμμένα και όπου υπάρχουν είναι μικρά. Και στην οδό Θουκυδίδου η κυκλοφορία των αυτοκινήτων θυμίζει κεντρικό δρόμο της πρωτεύουσας σε ώρα αιχμής.
Ζούμε όλοι καθημερινά αυτή τη βασανιστική κατάσταση, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά, χωρίς να μπορούμε να περπατήσουμε ακίνδυνα στους δρόμους ακόμη και να φτάσουμε χωρίς τραυματισμό στην κατοικία μας.
Αλλά είναι αναπτυγμένος πολιτισμός όταν βλέπεις τη γειτονιά σου σαν έναν κοινωνικό χώρο επικοινωνίας των ανθρώπων της και όχι σαν ένα χώρο που κυρίως διέρχονται ή παρκάρουν αυτοκίνητα άλλων, εντελώς άγνωστων προσώπων.
Στη γειτονιά μας μένουν απόγονοι του πρώτου δημάρχου Χολαργού, του Νικολάου Βιτάλη που καταγόταν από τη Χίο και δίπλα εκεί υπάρχει το σπίτι της τραγουδίστριας του Αττίκ, της Κάκιας Μένδρη.
Σκέφτομαι τις εκδηλώσεις που έχουν να γίνουν αν το θελήσουμε τιμώντας ταυτόχρονα αυτά τα ιστορικά πρόσωπα της γειτονιάς μας. Ήδη η επιτροπή πρωτοβουλίας δημιούργησε το ιστολόγιο: «Αριστοφάνους και Θουκυδίδου» που μπορεί να γίνει εργαλείο για την ενημέρωση και επικοινωνία μεταξύ μας.
Και σκέφτομαι την αναπτυγμένη κοινωνική ζωή με τη δημιουργική σύνθεση των κατοίκων με την παράδοση που ο καθένας μας φέρνει από διάφορα μέρη τη Ελλάδας, σαν ανώτερο στάδιο που θα ζήσουν τα παιδιά μας, με βάση τους τη γνήσια παράδοση της λαϊκής γειτονιάς και της κοινότητας των ανθρώπων, τη μόνη που μπορεί να ορίσει αλάνθαστα την προοπτική και τη συνοχή μας ως κοινωνία.
Αγαπητοί γείτονες,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν συμμεριζόμαστε την άποψη ότι η μετατροπή των δρόμων μας σε ήπιας κυκλοφορίας θα αναβαθμίσει την καθημερινότητά μας.
Ενημερωθήκαμε για την συνάντηση της Κυριακής στην οποία εκπροσωπηθήκαμε καθώς δεν ήταν εφικτό να είμαστε εκεί.
Πιστεύουμε ότι πρωτίστως οι προσπάθειές μας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην παραχώρηση ελεύθερου χώρου για στάθμευση των αυτοκινήτων. Ο χώρος που υπήρχε στο Υπουργείο ήταν μια κάποια λύση. Το κλείσιμο αυτού του χώρου όσο και η απόφαση του Δήμου να παραχωρήσει, στην συνέχεια, και την έκταση πριν το Μετρό, σε ιδιωτικό πάρκινγκ έχει δυσκολέψει πάρα πολύ την καθημερινότητά μας. Γιατί να δοθεί όλος αυτός ο χώρος σε ιδιώτη; Νομίζουμε ότι οι προσπάθειες μας θα πρέπει να έχουν ως στόχο να ανοίξει και πάλι ο χώρος στο Υπουργείο, και να δοθεί στους δημότες και η υπόλοιπη έκταση που σήμερα είναι το Polis.
Ως προς την σκέψη να γίνουν οι δρόμοι μας ήπιας κυκλοφορίας, διαφωνούμε για τους παρακάτω λόγους:
1.Όπως έχουμε διαπιστώσει και σε άλλα σημεία που έγινε αυτό, η κυκλοφορία δεν σταματάει ούτε μειώνεται.… Εκείνο που μειώνεται κι άλλο είναι οι θέσεις πάρκινγκ, ένα από τα μεγαλύτερα πλέον προβλήματα της περιοχής και ειδικά των οδών μας που βρίσκονται κοντά στην Μεσογείων και στο Μετρό.
2.Στους δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, δημιουργούνται «παρτέρια» που καταλήγουν σε νέες εστίες ακαθαρσιών, κι ακόμα φυτεύονται με αυθαίρετο τρόπο και φυτά που μειώνουν την ορατότητα πεζών και οδηγών και προσφέρουν κρυψώνες σε διαφόρους. (Έχουμε συζητήσει με γνωστούς μας που κατοικούν σε δρόμους ήπιας κυκλοφορίας και ακούμε πολλά αρνητικά σχόλια και παράπονα, ενώ τα προβλήματα παραμένουν και πολλαπλασιάζονται επίσης).
3.Οι δρόμοι αυτοί στρώνονται με «καλντερίμι» που δεν είναι φιλικό ούτε για αναπήρους με αμαξίδια, ούτε για ηλικιωμένους, ούτε γενικότερα για …πεζούς. Ακόμα περισσότερο όταν φθαρούν, καθώς τα αυτοκίνητα θα περνούν ούτως ή άλλως.
4.Ως προς την ταχύτητα διέλευσης των οχημάτων, το νέο όριο ταχύτητας στους δρόμους των Δήμων είναι 30 χιλιόμετρα (θα μπορούσε να ήταν και λιγότερο). Μπορεί κανείς, επομένως, να καταγγείλει όχημα που παραβιάζει το όριο. Ίσως μάλιστα αυτό να είναι και αποτελεσματικότερο.
5.Ο ανοιχτός δρόμος προσφέρει ορατότητα και ως εκ τούτου μεγαλύτερη ασφάλεια.
6.Η Αριστοφάνους είναι τόσο στενός δρόμος που δεν νομίζουμε ότι υπάρχει περιθώριο να γίνει ήπιας κυκλοφορίας.
Εκεί υπάρχει και η Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων και συχνά, ασθενοφόρα χρειάζεται – κατ’ ανάγκη - να σταματούν για να πάρουν ασθενείς. Πόσο δυσκολότερη να κάνουμε την πρόσβασή τους εκεί;
7. Ας σκεφτούμε και την ταλαιπωρία που θα υποστούμε από τα έργα που θα πρέπει να γίνουν, που νομίζουμε θα είναι κι αυτή μεγαλύτερη από όποιο όφελος.
8. Οι πιθανότητες ο Δήμος να παρέχει κονδύλι για την μετατροπή των δρόμων σε ήπιας κυκλοφορίας είναι μηδαμινές. Ενώ η απλή παραχώρηση του χώρου είναι λιγότερο απαιτητική για τον Δήμο και πιο αποτελεσματική για την μείωση των προβλημάτων μας.
Τέλος, η πρόταση να επιτρέπεται η στάθμευση μόνο σε κατοίκους, φοβούμαστε ότι θα δημιουργήσει και νέα προβλήματα…
Συμφωνούμε απόλυτα ότι πρέπει να επισκευαστεί το οδόστρωμα των δύο δρόμων, όπως και της Αναστάσεως η οποία ειδικά όταν βρέχει μετατρέπεται σε λίμνη. Θα προσθέταμε ακόμα την βελτίωση του φωτισμού Αριστοφάνους, Θουκυδίδου και Αναστάσεως.
Για τα πεζοδρόμια που είναι άλλη μια «πληγή» θα πρέπει να δούμε τι μπορεί να γίνει καθώς η νομοθεσία αποδίδει μεν την ευθύνη για την επισκευή στον Δήμο αλλά την κάλυψη των εξόδων επισκευής στους ιδιοκτήτες των κατοικιών στο σημείο.
Συμπέρασμα:
Να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας στο να δοθούν ξανά οι χώροι του Υπουργείου και η έκταση πριν το Μετρό και πάλι στους δημότες για στάθμευση των αυτοκινήτων τους
Αγαπητέ citizen
ΔιαγραφήΕυχαριστούμε για την αναλυτική διατύπωση των θέσεών σας. Η συζήτηση για τον δημόσιο χώρο και την καθημερινότητά μας είναι ουσιαστική και αξίζει να βασίζεται σε δεδομένα και εμπειρία. Παραθέτω, ορισμένες επισημάνσεις επί των σημείων που θέτετε. Θα το κάνω τμηματικά, εξαιτίας προειδοποίησης από το blogger, λόγω έκτασης της απάντησης.
1. «Η ήπια κυκλοφορία δεν μειώνει την κυκλοφορία – μειώνει μόνο το πάρκινγκ»
Η διεθνής βιβλιογραφία στην πολεοδομία και στη συγκοινωνιολογία δείχνει ότι οι παρεμβάσεις ήπιας κυκλοφορίας μειώνουν την ταχύτητα, τα ατυχήματα και τη διαμπερή κυκλοφορία.
Η εμπειρία πόλεων όπως η Βαρκελώνη και η Γάνδη δείχνει πως όταν περιορίζεται η διαμπερής κίνηση, μέρος της «εξαφανίζεται» επειδή αλλάζουν οι επιλογές μετακίνησης.
Το ζήτημα της στάθμευσης είναι υπαρκτό• όμως η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η δημιουργία περισσότερων θέσεων δεν επιλύει μακροπρόθεσμα το πρόβλημα, καθώς αυξάνει τη χρήση ΙΧ.
2. «Τα παρτέρια δημιουργούν ακαθαρσίες και προβλήματα ορατότητας»
Η κακή συντήρηση είναι διοικητικό ζήτημα, όχι εγγενές χαρακτηριστικό της ήπιας κυκλοφορίας.
Ο σωστός αστικός σχεδιασμός προβλέπει:
• χαμηλή φύτευση κοντά σε διασταυρώσεις,
• ορατότητα σύμφωνα με προδιαγραφές,
• φωτισμό και καθαριότητα.
Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, η ενσωμάτωση πρασίνου μειώνει τη θερμική νησίδα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής χωρίς να υποβαθμίζει την ασφάλεια.
3. «Το καλντερίμι δεν είναι φιλικό σε ΑμεΑ και ηλικιωμένους»
ΔιαγραφήΗ σύγχρονη πρακτική δεν ταυτίζει την ήπια κυκλοφορία με παραδοσιακό καλντερίμι.
Οι κατευθυντήριες γραμμές του European Commission για προσβασιμότητα επιβάλλουν:
• ομαλές επιφάνειες,
• αντιολισθητικά υλικά,
• ράμπες ΑμεΑ.
Συνεπώς, η μορφή υλικού είναι τεχνική επιλογή και μπορεί (και οφείλει) να είναι πλήρως προσβάσιμη.
4. «Υπάρχει όριο 30 km/h – αρκεί η καταγγελία»
Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι τα όρια ταχύτητας χωρίς φυσικά μέτρα επιβολής δεν τηρούνται επαρκώς.
Τα traffic calming μέτρα (στενώσεις, ανασηκωμένες διαβάσεις, αλλαγή γεωμετρίας) αυξάνουν τη συμμόρφωση ανεξάρτητα από την αστυνόμευση.
Η παθητική επίκληση καταγγελιών δεν αντικαθιστά τον σχεδιασμό που προλαμβάνει την επικίνδυνη συμπεριφορά.
5. «Ο ανοιχτός δρόμος προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια»
Η σύγχρονη προσέγγιση “Safe System” υποστηρίζει ότι η ασφάλεια δεν βασίζεται στην ταχύτητα και στο πλάτος, αλλά στη μείωση συγκρουσιακών σημείων και στη χαμηλή κινητική ενέργεια.
Σε χαμηλές ταχύτητες (<30 km/h) η πιθανότητα θανατηφόρου τραυματισμού πεζού μειώνεται δραματικά.
6. «Στενός δρόμος – πρόσβαση ασθενοφόρων»
ΔιαγραφήΣε χώρες όπου εφαρμόζεται εκτεταμένα η ήπια κυκλοφορία (π.χ. Ολλανδία), τα οχήματα έκτακτης ανάγκης διατηρούν πλήρη πρόσβαση.
Οι σχεδιασμοί προβλέπουν ελεύθερο πλάτος διέλευσης και αναδιπλούμενα εμπόδια όπου απαιτείται.
Συχνά, η μείωση άναρχης στάθμευσης βελτιώνει — όχι επιδεινώνει — την πρόσβαση.
7. «Τα έργα θα προκαλέσουν ταλαιπωρία»
Κάθε τεχνική παρέμβαση έχει προσωρινό κόστος όχλησης.
Η αξιολόγηση, όμως, πρέπει να γίνει με όρους κόστους – οφέλους σε βάθος χρόνου (οδική ασφάλεια, ποιότητα ζωής, αξία ακινήτων, περιβαλλοντικά οφέλη).
8. «Δεν υπάρχουν κονδύλια»
Τα έργα ήπιας κυκλοφορίας συχνά εντάσσονται σε ευρωπαϊκά ή εθνικά προγράμματα βιώσιμης κινητικότητας.
Η απλή δημιουργία θέσεων στάθμευσης μπορεί να είναι βραχυπρόθεσμα φθηνότερη, αλλά δεν αντιμετωπίζει τη δομική αιτία του προβλήματος: την αυξανόμενη εξάρτηση από το ΙΧ.
9. «Στάθμευση μόνο κατοίκων»
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ελεγχόμενη στάθμευση εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις για να αποτραπεί η μεταφορά προβλήματος από γειτονικές περιοχές ή σταθμούς Μετρό.
Δεν είναι πανάκεια, αλλά αποτελεί εργαλείο διαχείρισης.
Συμφωνούμε απόλυτα στην ανάγκη:
• επισκευής οδοστρώματος,
• αποστράγγισης (ιδίως σε φαινόμενα λιμναζόντων υδάτων),
• βελτίωσης φωτισμού,
• αποκατάστασης πεζοδρομίων.
Αυτά δεν είναι εναλλακτικά της ήπιας κυκλοφορίας — μπορούν να είναι συμπληρωματικά.
Συμπερασματικά…
Η επιλογή δεν είναι «πάρκινγκ ή ποιότητα ζωής».
Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι περιοχές κοντά σε σταθμούς Μετρό λειτουργούν καλύτερα όταν προτεραιοποιούν την ασφάλεια, τη βατότητα και τον δημόσιο χώρο.
Η παραχώρηση επιπλέον χώρων στάθμευσης μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση. Η ήπια κυκλοφορία, όταν σχεδιαστεί σωστά, προσφέρει μακροπρόθεσμη αναβάθμιση της γειτονιάς. Η συζήτηση αξίζει να συνεχιστεί με τεχνικά στοιχεία, μελέτες επιπτώσεων και συμμετοχικό σχεδιασμό, ώστε να διαμορφωθεί λύση που θα απαντά τεκμηριωμένα στις ανησυχίες όλων.
Με εκτίμηση